Hallo lieve mensen,

Het is nu een half jaar geleden dat Renske met dolfijn Geegee heeft gezwommen in Curaçao. In de wandelgangen vragen steeds meer mensen aan mij of we nog steeds resultaat boeken. Ik vond het dus weer eens tijd om een bericht op de site te zetten. Want naast al die mensen die ik in de wandelgangen tegen kom, zijn jullie waarschijnlijk ook wel heel erg benieuwd. 
Joehoe….. dit is leuk ! 

Als eerste wil ik nog maals vermelden dat het echt zo’n mooie unieke ervaring is geweest voor ons allemaal. Bijna dagelijks komt het in ons gezinnetje nog wel eens ter sprake. Renske kijkt heel erg graag naar de DVD die ik gemaakt heb over ons verblijf in Curaçao en ook de foto’s worden regelmatig bekeken. Babet is ervan overtuigd dat als ze een nieuwe kamer krijgt, we hebben een verbouwing in petto, dat ze een dolfijnenkamer wil. En als er iets uitgezocht mag worden, voor beide meiden, en er iets van dolfijnen bij, heeft dat de voorkeur. Het loopt nog steeds als een rode draad door ons leventje.

Laatst kwamen Hellen en Annick van de Aartsenfruit kidsfoundation nog even langs. Hellen had onze kids nog nooit gezien. Even evalueren. Ze brachten voor beide meiden nog een kleinigheidje mee en Renske kreeg nog een prachtige doos van Schubie met prentplaatjes om mee te werken. Plaatjes ondersteunen de taal.

Resultaat:

Renske heeft in april dit jaar deelgenomen aan de therapie. Hoe de therapie verlopen is kunnen jullie allemaal lezen op de website. Maar hoe is het daarna gegaan.

We merkten dat Renske heel erg haar best deed om duidelijk te praten. Een half jaar geleden zei ze al wat woorden duidelijker en we merken nu dat het nog duidelijker is geworden. Ze heeft bijvoorbeeld een hemdje van Barbapapa. Als ze dat smorgens aan kreeg brabbelde zo iets van papapa. Een weekje geleden hoorde ik haar heel duidelijk Babapapa zeggen. Ander voorbeeld. Mijn schoonzusje is zwanger en Renske is helemaal in de ban van haar dikke buik. Eerst zei ze zo iets als tetie. Nu zegt ze heel duidelijk Baby. Marc is al een paar weken bezig met het woord goed. Als hij thuis komt van zijn werk vraagt hij aan haar, hoe was het op school ? Eerst zei ze Ja. Toen toed. Nu Goed. En zo zijn er best wel veel woorden. Aan alle kanten stimuleren wij haar te praten. Als jullie dit lezen denken jullie misschien, wat een kleine stapjes. Maar voor ons zo’n vooruitgang. We zijn er sinds Curaçao achter dat het gewoon heel lang gaat duren voordat Renske zal gaan praten. Daar hebben we ons bij neer gelegd en we doen ons uiterste best om haar zoveel mogelijk te helpen. We zijn dus al heel blij met kleine stapjes.

Logopedie:

Na de zomervakantie zijn we ook begonnen bij een andere logopediste. Ik heb haar een keer ontmoet via het downteam in het ziekenhuis en in de wandelgangen hoorde ik van best veel ouders dat ze het zo goed doet met downtjes. Toen ik net voor de zomervakantie een moeder van een down tweeling in de winkel sprak was ik overtuigd en heb de stap genomen om van logopediste te veranderen. Natuurlijk was het wel erg makkelijk hier in Terheijden, nu moet ik naar Breda. Maar voor mijn gevoel moest ik deze stap zetten. Een nieuwe kijk op Renske was misschien helemaal niet zo verkeerd.

Dus in de laatste week van de schoolvakantie ontmoeten Renske en ik voor het eerst Corrie. Meteen een goed gevoel. Het intake gesprek was goed. De week later mocht Renske aan de slag. Corrie nam meteen wat testjes af bij Renske en besloot met het dispraxieprogramma te gaan werken.

Dyspraxie is een niet zichtbare handicap, het is een stoornis bij het correct verwerken van informatie. Dit leidt tot moeilijkheden bij de motoriek en motorische vaardigheden. Vaak gaat Dyspraxie samen met problemen met de spraak, taal, waarnemen, denken en gevoelige tastzin. Verondersteld wordt dat Dyspraxie veroorzaakt wordt door onvolgroeidheid of vertraging in de ontwikkeling van de zenuwcel.

Renske heeft dus moeite met het verwerken van impulsen die moeten lijden tot taal ( praten ) In Curaçao werkte ze ook met dit programma maar dan net even andere afbeeldingen. Ik herkende het dus wel meteen, dat was wel prettig. Door zoveel mogelijk impulsen te geven moet Renske het lukken een klank uit te brengen. Corrie geeft iedere week een opdracht mee naar huis die ze geoefend heeft in de praktijk. Thuis en op school gaan we hier dan mee aan de slag. We merken dat Renske het heel erg goed oppakt.

Ook werkt Corrie met dagelijkse dingen. In de herfstvakantie was Babet er bijvoorbeeld bij. Ze vraagt dan aan Renske hoe haar zusje heet. Renske zegt nog steeds Ba-be-t van elkaar af. Meteen werd het schriftje erbij gepakt. Corrie maakt overal tekeningentjes bij, echt heel leuk, en Babet werd getekend. Nu moeten we proberen om er Ba-bet van te maken. Laatst had Renske een tasje met kastanjes bij. Corrie tekende het tasje na en de kastanjes. En het woordje op werd erbij betrokken. Ja, ik vind het echt heel goed gaan. Corrie is ook streng, heel goed voor Renske maar ook heel enthousiast als Renske iets goed doet. Tussendoor werkt Corrie aan de mondmotoriek. Ze moet bijvoorbeeld leren meer haar mondje te sluiten. Een simpele oefening. Renske mag met Corrie mee gaan copieren. Ze moet dan haar mondje sluiten. Als ze klaar zijn mag ze hem weer open doen. Thuis pakken we bijvoorbeeld, als je je handen wast moet je mondje dicht zijn. Zo word Renske bewuster van het feit dat haar mondje open staat. Ook heeft Corrie een bepaalde cursus gevolgd waarbij ze Renske haar kaken wat meer laat ontspannen. Door van te voren het woord te zeggen en Corrie raakt dan op een bepaalde manier Renske haar gezicht aan, ontspant Renske meer als ze het woord moet na zeggen. Renske reageert hier heel goed op. Vanaf volgende week gaat de nieuwe klassenassistent een paar keer mee naar logopedie om te kijken hoe Corrie werkt. Dit kan ze dan in de klas beter uitvoeren.

Op school:

Aan het einde van het vorige schooljaar hoorden wij dat Renske haar klassenassistent Angela ermee ging stoppen. Dit vonden wij allemaal erg jammer. Gelukkig werd er snel een nieuwe aangenomen. Simone. Eerst vond ik het best spannend want Simone had helemaal geen ervaring als klassenassistent. Simone komt uit de zorg. Maar de juffen waren er wel erg blij mee omdat ze Simone nu zelf konden inwerken en sturen. Simone is nu ruim twee maanden in de klas en ze doet het geweldig. Ze pakt het echt super goed op. Volgt cursussen en klikt kei goed met Renske. Wel hebben we afgesproken dat Simone wat meer afstand van Renske zou nemen als Angela. Simone neemt Renske smorgens mee uit de klas voor logopedie. Ze is verder in de klas aanwezig en stuurt Renske maar bij dingen die Renske zelf kan houd ze afstand. Zo leert Renske zelfstandig werken. Renske zit sinds een week volledig op het regulier onderwijs. Ze is ooit begonnen met alleen de ochtenden. Toen hebben we net voor de zomervakantie de dinsdagmiddag erbij geplakt. Het plan was om na de herfstvakantie de donderdagmiddag er aan te plakken maar de juffen besloten om alle middagen er al aan te plakken. Waarom dit nog niet eerder was gebeurd? Renske heeft smorgens een klassenassistent in de klas die haar begeleid. Smiddags is er geen begeleiding en dat vonden de juffen best heftig. Daarom wilden ze het opbouwen. Maar door wat tips van de ambulante begeleidster en goede afspraken mocht Renske toch komen. Renske vind het geweldig. Ze gaat heel graag naar school en het was ook echt een straf voor haar dat ze die middagen niet mocht. Babet ging dan smiddags naar school en zei mocht niet. Nou, dat was echt niet leuk !

Op school hoorde ik al snel dat na de therapie de concentratie van Renske verhoogd was. Ze kond sindsdien langer werken. Ook kleuren gaat beter. Omgang in de klas is eigenlijk altijd al wel goed gegaan. Ze speelt er graag met de andere kinderen. Floortje is wel haar favoriet ! Floortje is in augustus 4 jaar geworden en toen bij Renske in de klas gekomen. Renske en Floortje zijn even groot. Het is echt zo leuk om te zien. Laatst was ik in de klas toen Renske mocht trakteren. Ja, ze is inmiddels ook alweer 6 geworden !!!!!! Renske mocht een kindje uit de klas kiezen die haar mocht helpen, Floortje natuurlijk. En toen zag ik het zelf, als Renske een stap naar rechts zet, zet Floortje hem ook. Als Floortje een stap naar links zet, zet Renske hem ook. En knuffelen die twee !

De enige punten die op school altijd weer besproken worden is natuurlijk het praten. Maar ook dat Renske soms gewoon haar eigen weg gaat. De zandtafel bijvoorbeeld staat op school in de gang. Renske speelt daar erg graag mee. Maar als er dan geen toezicht is, is Renske gevlogen. Aan het zandspoor kun je haar meestal wel vinden maar soms is ze gewoon echt even zoek. Ze is dan bijvoorbeeld naar Babet, die zit boven. Of naar het gymlokaal. Maar daar heeft de ambulante begeleidster weer wat tips over gegeven dus hopelijk komt dat ook wel goed. Een goed tip was bijvoorbeeld, schaf een zandbak in de klas aan die op tafel kan. Renske kan dan binnen met zand spelen dus is er toezicht. Hoe simpel kan het zijn.

Thuis:

Elke dag weer genieten wij van onze twee meiden. Babet is een heel zorgzaam kind. We merken wel dat ze wat ouder word en meer haar nukken krijgt. Weerwoord is momenteel bijvoorbeeld erg hot ! Maar ach, dat hoort bij de leeftijd. Babet heeft ook een heerlijke tijd gehad in Curaçao en we hebben ook gemerkt dat ze dit ook nodig had. Gewoon een beetje extra aandacht en belangstelling. Ze stond even in het middelpunt. Ze mocht op school haar verhaal doen, ze heeft een spreekbeurt gehouden over downsyndroom.

Wij denken, hopen vooral dat we alle twee onze kinderen even veel aandacht geven maar merken ook dat Babet er stiekem toch wel eens even tussen door schiet. Dus de aandacht in Curaçao was wel verdiend voor haar.

Renske is onze komiek in huis. Ze krijgt je gewoon altijd aan het lachen. Babet is nog steeds haar grote voorbeeld. Ze doet werkelijk alles na van haar grote zus. Is Babet verdrietig, dan zal Renske haar als eerst troosten. Ben ik boos op Babet, dan is Renske ‘boos’ op mij. Kom niet aan haar zus ! Na Curaçao zijn Marc en ik ook weer met beide voeten op de grond gezet en merkte dat we gewoon veel te veel deden voor onze kinderen. Renske kan bijvoorbeeld echt wel haar zelf uitkleden savonds. Het duurt alleen wat langer dus zeg je al snel, kom maar, doe ik wel even…… Maar dat zullen jullie wel herkennen ?????? Dat deden we bij Babet ook hoor ! Maar dus ook met praten. Tuurlijk begrijp ik haar wel als ze zegt: babawa. Dat is namelijk boterhamworst. Maar nu moet ze het echt zeggen of zeker iets wat er op lijkt, anders krijgt ze het niet. Voor ons is het erg leerzaam geweest. Door Curaçao ben ik van logopediste veranderd maar ben ik ook bezig met een andere therapie. De Feuerstein methode. www.feuerstein.nl Ik heb laatst een gesprek gehad met een therapeute die met deze methode werkt. Ik had gehoopt dat Renske haar taal gestimuleerd zou worden. Na een gesprek bleek dat dat niet zou lukken. Wel kan ze Renske helpen dingen beter te begrijpen en langer te concentreren. Volgende week donderdag hebben we groot overleg op school en dan ga ik de vraag neerleggen of iemand hier ervaring mee heeft. Ik wil zeker Renske deze therapie laten gaan volgen.

Het gaat dus eigenlijk hartstikke goed met ons allemaal ! Mensen vragen aan ons, gaan jullie nog een keer naar Curaçao ? Ik kan daar volmondig JA op zeggen. Maar daar zijn we wel voor aan het sparen. Ons vorige bezoek aan Curaçao hebben we gesponsord gekregen. Dat was natuurlijk geweldig. We hebben daar nog een bedrag van over. Dat is het begin voor ons volgende bezoek. En we zijn aan het sparen. Ik kan niet zeggen wanneer we weer gaan, maar gaan doen we !

Hopelijk heb ik jullie weer een beetje op de hoogte gebracht. Heel veel groetjes Marc Ellen Babet en Renske.

Foto's:

 
Babet En Renske.

 
Schoolfoto Babet, oktober 2010

 
Schoolfoto Renske, oktober 2010

 
Renske, haringhappen met papa.

 
Samen met onze lieve oppas Maud.

 
Renske 6 jaar !

 
Lekker uitwaaien op het strand.

Het heeft even geduurd maar hier dan toch eindelijk een verslag over Curaçao. Niet dat ik geen verslag wilde schrijven, nee ik heb er gewoon nog helemaal geen tijd voor gehad. We hebben natuurlijk heel veel foto’s die uitgezocht moesten worden. Film. De kinderen wilde de eerste dag van alles mee naar school nemen. Opa’s en oma’s werden voorzien van foto’s. Bedankjes voor alle sponsoren en iedereen die ons geholpen hadden moesten weg. En we hadden natuurlijk koninginnennacht en dag. Maar ook werken ging gewoon door….. Nou ja, al met al komt er dan toch vanavond een verslag.

Foto gemaakt door Marc tijdens de dolfijnenshow in het sea aquarium.

…

10 april 2010. Smorgens om half vijf ging de wekker, het avontuur kon beginnen. Peter bracht ons naar het vliegveld. We vlogen keurig op tijd en de kinderen vonden het geweldig. Als volwassene kijk je erg op naar een vlucht van ruim 9 uur maar kinderen hebben dat besef niet en gaan lekker zitten kleuren, filmpje kijken, dutje doen. Het ging echt hartstikke goed. Op Curaçao aangekomen meteen de warmte….. aan de ene kant heerlijk, aan de andere kant wil je ook snel naar je hotel en een duik nemen in het zwembad. We waren al vanaf half vijf smorgens op, plus 6 uur tijdverschil kwamen we Nederlandse tijd rond 9 uur savonds in ons hotel. ( drie uur smiddags Curaçaose tijd ). Maar we lagen die avond dan ook erg vroeg op bed. Helaas hadden de kinderen best wel last van het tijdverschil en waren ze de andere morgen weer 4 uur lokale tijd wakker ! Oeps……..

…

De zondag na vertrek hebben dus ook erg rustig aan gedaan en lagen we om 9 uur smorgens al op het strand ! Tja, we waren toch al om 4 uur wakker !!!! We hebben een heerlijke hangdag gehad, even lekker uitgerust. Kijkje genomen in het sea-aquarium en gekeken waar het therapie center lag. Het therapie center ligt op het terrein van het sea-aquarium dus daar mogen wij steeds gratis naar binnen. We hebben een rondje gelopen en natuurlijk de dolfijnen gezien. Het programma voor de komende twee weken lag in ons hotel en hebben we even door gelezen. Renske haar therapietijd is van 13.00 – 15.00 uur. Babet gaat van 12.30 – 17.30 deelnemen aan de snorkelclub. Op zich niet echt handige tijden omdat het allemaal midden op de dag valt. Maar goed, wij klagen niet want we zijn al lang blij dat we hier zijn ! Savonds weer vroeg ons bedje in want morgen gaat het beginnen !

…

Maandag 12 april. Vanmorgen eerst om 8.00 uur een afspraak met Katja. In Nederland kregen wij een mailtje of Renske mee mocht doen met een onderzoek over de resultaten van dolfijntherapie. Ze willen ook de ziektekostenverzekeringen ervan overtuigen dat het echt iets doet. Natuurlijk werken wij daar aan mee. Het zou een uurtje duren. Het was in ons hotel dus als Renske klaar was zou Katja haar weer boven brengen. Na 25 minuten werd er al op de deur geklopt. Renske en Katja. Ze had zo goed meegewerkt dat ze al klaar waren. Aan het einde van de therapie gaat Renske nog een keer met Katja mee voor dezelfde oefeningen. Eerste therapie dag voor Renske… We werden een half uurtje eerder verwacht voor een intake gesprek. Alles is daar buiten dus namen we plaats op een van de banken voor het therapie center. Er zaten meer gezinnen met kinderen die we ook al eerder in het hotel of vliegtuig hadden gezien. Allemaal kwamen er therapeuten en assistenten zich voorstellen. Wij kregen als begeleiding Maike, logopediste en Marlien pedagogisch medewerkster. Maike is al twee jaar therapeute op het CDTC. Maike is zoals ze noemen een statigere. Elke drie maanden komen er nieuwe statigere. Wel hebben ze allemaal een opleiding als pedagogisch medewerker of iets degelijks. De statigere zijn erg belangrijk want ze noteren alles wat een therapeute doet tijden de therapie zodat er na twee weken een duidelijk verslag gemaakt kan worden. Verder nemen zij de kinderen mee als de ouders een gesprek hebben met de therapeut. En ze doen waarschijnlijk nog 1001 dingen die wij niet gezien hebben. Maike en Marlien dus. Leuke enthousiaste meiden. Na een gesprekje van een half uurtje waar wij allerlei dingen over Renske vertelde en Maike duidelijk goed haar voorwerk had gedaan, namen Maike en Marlien Renske mee naar binnen. Zo zal het alle tien dagen gaan. Het eerste half uur binnen werken. Dan een uur buiten op het dok en in het water. Dan even een douche moment. Marlien en Renske gaan dan weer naar binnen om nog wat te werken en Maike komt bij ons voor een gesprek over die therapie periode. Spannend allemaal hoor….. En inderdaad, na een half uurtje kwam Renske naar buiten. Ze ging met Maike en Marlien richting de dok. Fleur wees ons de plaats waar wij het beste de therapie konden volgen. Zo’n twintig meter van de dok vandaan schat ik. We konden op twee plaatsen gaan staan/zitten. De tweede plaats leek ons erg geschikt omdat we daar in de schaduw stonden. Dus dat werd ons stekkie voor tien dagen. Natuurlijk volgde wij Renske op de voet. Ze ging voor het eerst het water in. Eerst nog een beetje bang. Goed om zich heen kijkend waar Geegee de dolfijn zwom en een arm om Maike heen geslagen. Maike gaat ook altijd het water in. Marlien blijft op de dok. Ook is er altijd een dolfijnentrainer op de dok. Na zo’n tien minuten zag je Renske wat meer ontspannen. Ze had Geegee mogen aaien en met hem mee mogen zwemmen. Gespeeld met een bal. Het zag er allemaal heel vredig uit. Toen even uit het water om te werken op de dok. We dachten dat ze het misschien erg zou vinden om daarna weer het water in te moeten maar niets was minder waar. Het ging hartstikke goed ! Toen de sessie voorbij was kwam ze heel enthousiast weer naar boven gelopen. Net of het de normaalste zaak van de wereld was dat ze net met een dolfijn van een meter of twee had gezwommen !

…

Het eerst gesprekje met Maike was ook positief. Maike had het allemaal een beetje het zelfde ervaren als ons. Ze was niet echt bang geweest, meer wat voorzichtig. Ze vertelde ons dat ze heel blij was dat Renske een hele goede basis van opvoeding van ons had mee gekregen. Natuurlijk vonden wij dat als ouders erg leuk om te horen. Ze zei dat Renske niet moeilijk was in haar gedrag en goed was te motiveren als ze het eigenlijk even niet wilde. Geen stampvoeten of krijsen maar gewoon weer enthousiast aan het werk. Ook zei ze dat Renske echt wel aanleg heeft voor taal en ze het eigenlijk hartstikke leuk vind om te praten. Dat haar begrip erg goed is. Renske heeft alleen een probleem met de aansturing van haar hersenen. Haar taalbegrip is erg goed maar ze kan de woorden verbaal niet articuleren. Ze heeft vandaag eigenlijk een beetje bekeken wat Renske wel en niet kan.

…

Wat ze hier gaan proberen is het volgende. Ten eerste is structuur erg belangrijk voor Renske. Als Renske van te voren weet wat er komen gaat, bijvoorbeeld een oefening logopedie, dan zal ze beter geconcentreerd zijn. Als ze dan bijvoorbeeld weet dat ze vijf kaartjes moet doen, is het voor haar te overzien. Verder altijd een positieve bekrachtiging. Als Renske het goed zegt, enthousiast reageren. Als Renske het niet lukt om het te zeggen, niet zeggen dat ze het niet goed heeft gedaan maar zeggen dat ze het goed geprobeerd heeft. En Renske meerdere prikkels tegelijk geven om een klank te produceren. Dat heb ik in een eerder stukje al uitgelegd. Door te luisteren naar een klank, ondersteunend een plaatje met een afbeelding, te luisteren naar de klank, en te voelen. Bijvoorbeeld de R voel je heel goed op je keel. Ze gaan dus echt met haar aan de slag !

…

We dachten dat Renske wel heel erg moe zou zijn na zo’n sessie maar dat viel eigenlijk wel mee. Ze wilde bij het hotel meteen weer zwemmen ! Savonds lagen we met zijn alle weer wel vroeg op bed. Hopelijk slaapt ze morgen wat langer….

…

Babet had op dinsdag haar eerste middag bij de snorkelclub. Ze vond het allemaal best spannend. We hadden al zoveel verteld wat ze eventueel zou mogen doen. En vandaag zou het dan gaan gebeuren. Het viel ons op dat Babet het enige kind was dat zat te wachten. En dat was ook zo. Wendy en Karin, de begeleiders van de club, kwamen naar ons toe en vroegen of dit Babet was. Ze vertelde dat Babet het enige kind was in het middagprogramma. De andere kinderen zaten allemaal in het ochtendprogramma. Wij hadden speciaal voor de middag gekozen omdat Renske ook smiddags therapie had. Maar het zou natuurlijk niet leuk zijn als Babet als enige kind in de middag zou zitten. Dus we besloten dat Babet vanaf morgen ook het ochtendprogramma zou gaan volgen. Voor ons erg onhandig maar voor Babet natuurlijk veel leuker. Die middag mocht ze toch met Wendy en Karin mee. Alleen niet tot half zes maar totdat Renske klaar was. Babet had wel genoten van haar privé juffen. Had meteen de haaien gevoerd en had heel wat gezien in het sea-aquarium. Trots kwam ze weer aangelopen toen wij met Maike zaten te praten. Voortaan op dinsdag om 8.30 uur aanwezig !

…

De volgende dagen gingen allemaal een beetje het zelfde. Babet smorgens om half negen naar de snorkelclub. Marc, Renske en ik soms even naar het strand of wat wandelen of lekker relaxen in het hotel. Rond twaalf uur Renske eten, Babet ophalen bij de snorkelclub en om 1 uur weer met Renske naar therapie. Dat duurde dan tot ongeveer drie uur. Nog even zwemmen bij het hotel, eten en naar bed.

…

Op vrijdag was het familie watch day. Dat wil zeggen dat de broertjes en/of zusjes mee op het dok mogen om te helpen en dat de ouders op een gegeven moment ook naar het dok mogen komen om de therapie van heel dichtbij te volgen. Nu staan we op een meter op 20 afstand maar dan sta je echt op een paar meter afstand en hoor je ook wat ze zeggen. Renske kreeg eerst haar binnen sessie. Toen ze naar buiten kwamen om naar beneden te gaan mocht Babet dus meteen mee. Erg leuk natuurlijk voor haar. Naast het dok van Geegee zwemt een dolfijn met de naam Mateo. Een wat oudere jongen kreeg therapie met Mateo. Mateo is een erg actieve dolfijn die van springen houd. Met die jongen moest hij heel rustig zwemmen. Daarom liet de trainer hem voordat die jongen kwam ook altijd even lekker springen en gek doen. Die jongen was altijd wat later dan Renske op de dok en toen Thom, de trainer van Mateo zag dat Babet erbij was riep hij haar meteen op zijn dok. Hij liet Babet van alles zien en ze mocht Mateo laten springen. Toen die jongen eraan kwam moest ze weer terug naar Renske maar dat was wel even geweldig voor haar. Toen natuurlijk bij Renske helpen. Na dok time, dus dan gaat Renske voor de tweede keer in het water, mochten wij ook naar de dok komen. Geweldig om te zien. Geegee is zo groot en Renske doet er gewoon alles mee. Geegee is ook hartstikke gek met haar. Ze wil steeds kusjes van Renske en een knuffel. Maike zei op een gegeven moment, Renske, Geegee is echt verliefd op jou ! Ook houd ze Renske nauwlettend in de gaten. Renske is best vrij met zwemmen en dat vond ze maar niets. Steeds als ze los zwom draaide ze onder haar door. Bang dat haar iets zou gebeuren. Het is echt geweldig om te zien dat Renske en Geegee zo één waren.

…

Zaterdag 17 april. Een vrij weekend ! Dat dachten we. In het begin van de week werd er gezegd dat de ouders en broertjes / zusjes ook een keer met de dolfijn waar het therapiekind mee zwemt mochten zwemmen. Geweldig voor ons natuurlijk ! Zelf dachten wij in ons vrije weekend een auto te gaan huren en lekker wat van het eiland te gaan zien. Toen kregen we de tijd van het zwemmen door, zaterdagmiddag om 13.00 uur ! Oeps, de zaterdag viel voor ons dus al af. We hebben alsnog besloten om dat weekend een auto te huren. We zijn toen op zaterdagochtend naar Willemstad gereden. Daar heb je de bekende bootjesbrug, de gekleurde huisjes, het waaigat en natuurlijk winkeltjes. We hebben daar wat rond gekeken en zijn natuurlijk over de bootjesbrug gelopen. Hij ging ook een keer helemaal open dus dat was wel leuk om te zien. Nog even wat gewinkeld en een terrasje gepakt aan het water. Maar toen op tijd weer terug voor de familie swim. Eerst wat uitleg gekregen wat wel en niet mocht. Het zijn natuurlijk therapiedolfijnen dus je moet er met respect mee omgaan. Babet mocht eerst in het water. Er ging een therapeute met haar mee het water in. Lisa, ontzettend lieve meid. Babet mocht wat rondjes met Geegee zwemmen, hem aaien, handjes geven. Toen mochten Marc en ik in het water. De trainster had al gezegd dat Geegee altijd eerst naar kinderen trekt. Ze zal Babet dan ook altijd als eerst opzoeken. Daarna zal ze altijd de vrouw opzoeken omdat die vaak wat onzekerder in het water liggen. Dan pas komt de man, die redt zich wel. Het was inderdaad ook zo. Eerst mocht Geegee tussen ons in komen zwemmen. Marc en ik moesten wat uit elkaar gaan liggen en met onze binnenste hand haar roepen. Ze kwam mooi tussen ons in gezwommen en wij mochten met haar mee zwemmen. Dat ging een paar keer goed. Toen kwam Babet bij mij zwemmen en wilde ze steeds bij Babet zijn. Ze liet Marc links liggen. Marc riep Babet op een gegeven moment bij hem. Lisa moest erg lachen omdat Marc zijn kind gebruikte om met Geegee te zwemmen. Staat heel leuk op de film. Maar inderdaad, Geegee ging weer naar Babet. Natuurlijk ook even op de foto allemaal met een dikke kus van Geegee. Babet heeft haar nog even laten dansen en spetteren. Het was echt ontzettend mooi om met een dolfijn te zwemmen. Zo groot maar zoveel rust. Zo’n intelligent beest, geweldig ! Jammer dat het zo weer voorbij was……

…

Op zondag zijn we smorgens vroeg in de auto gestapt en naar westpunt gereden. Nog aan de noordkant van het eiland hebben we het National park Shete boka bezocht. De zee is aan de noordkant erg ruw. Er is daar een natuurlijke brug ontstaan die we gezien hebben, inhammen die door de zee gevormd zijn en ook Boka pistol. De zee slaat daar zo hard tussen de rotsen dat het water meters omhoog spat. Het geeft dan een knal. Geweldig mooi om te zien. Ergens op het westpunt staat opeens een verlaten hotel/resort met vlakbij een restaurantje. Daar hebben we wat gedronken. Uitkijkend over de zee. Langs de andere kant van het eiland zijn we terug gereden en hebben daar wat baaitjes aan gedaan. Omdat het zondag was, was het erg druk bij de baaitjes. Maar ook weer prachtig om te zien. De kinderen konden er even een frisse duik nemen. Na de laatste baai zijn we naar Willemstad gereden om een hapje te eten. Toevallig vertrok er net een cruiseschip uit de haven. Wat zijn die groot ! Heel leuk om te zien, ook voor de kinderen. Het was een lange dag maar wel erg leuk om iets van Curaçao te zien.

…

Dat was ons vrije weekend want op maandag werd Babet weer om half negen verwacht bij de snorkelclub. En Renske had om 13.00 uur weer therapie. Ondertussen hebben we ook wat mensen leren kennen. Babet heeft drie Nederlandse meisje leren kennen op de snorkelclub. Esmee, Noa en Lotte. Allemaal zusjes van therapiekindjes. Toevallig ook allemaal meisjes, Renske, Danielle en Senna. Danielle is gehandicapt geraakt toen ze veertien maanden was. Ze had een vaccinatie gekregen en een week later was ze doodziek. Zelfs zo ziek dat de artsen dachten dat ze het niet zou halen. Bert en Annet, de ouders van Danielle, hebben er altijd in geloofd dat ze het wel zou redden. Zoals Bert en Annet vertelde was Danielle een kasplantje en volgens de doktoren zou ze dat ook blijven. Maar wij hebben Danielle leren kennen als een tevreden meisje wat af en toe wat praat, goed kan eten, en geniet van de dingen om haar heen. Thuis is de fijsio bezig om met Danielle te lopen. Ik zelf had dat nog niet gezien. Dus toen in de tweede week van de therapie Danielle ondersteunend door de therapeute naar buiten zag komen lopen moest ik toch even slikken en heb even een traantje weg gepinkt. Respect voor Bert en Annet hoe positief zij in het leven staan ! Maar ook voor de zusjes Esmee en Noa die erg lief zijn voor Danielle. Ook leerden we Senna kennen. Senna is vanaf de geboorte gehandicapt. Eerst dachten ze dat Senna een stofwisselingsziekte had. Dat heeft twee jaar geduurd. Na twee jaar kwamen ze erachter dat het toch niet zo was. Nu is er eigenlijk geen aanwijsbare reden voor haar handicap. Ook van Senna dachten de artsen dat ze niet veel zou kunnen. Maar Senna doet het geweldig. Ze praat op een hele grappige manier een beetje een eigen taaltje maar toch verstaanbaar. Vraagt je aandacht als je bij haar in de buurt bent. Handje ? Vraagt ze dan. Senna schuift op haar billen en komt zo overal waar ze maar wil. Ik denk allemaal dat Senna ook gaat lopen als ze de kracht in haar beentjes heeft. Echt een doorzetter ! Marcel en Sjoerdtje, de ouders van Senna en Lotte, ook erg positief en zo liefdevol. Geweldige mensen allemaal, super leuk dat we jullie ontmoet hebben.

Op maandagavond hebben we met zijn alle een boottrip gedaan. Speciaal voor therapiegasten. De boot vaart langs de kust naar Willemstad. Langs de haven en dan weer terug. Hij komt dan in het donker weer langs de kust. Het was goed verzorgd en erg gezellig zo met zijn alle. Daarna hebben we met Bert en Annet en de kinderen nog een hapje gegeten bij Hemmingway. Het was eigenlijk te laat voor de kinderen maar het was wel gezellig.

…

Woensdagochtend 21 april. Marc en ik hadden ons opgegeven voor een waterbelevenis voor paren. Even ontspannen zonder de kinderen. Samen met Bert en Annet en Marcel en Sjoerdtje en nog een Nederlands stel moesten we ons om 8.00 uur (!) melden bij het therapiecenter. Voor de kinderen was opvang geregeld. Lisa, een therapeute van het CDTC, nam ons mee naar een stukje strand en legde uit wat de bedoeling was. We moesten in het water elkaar volledig laten ontspannen. Er is een naam voor maar die ben ik inmiddels vergeten. Marc mocht als voorbeeld met Lisa in het water. Een hele leuke, lieve, spontane Duitse. Gelukkig sprak ze best goed Nederlands. Zoals Lisa Marc liet ontspannen in het water leek het niet moeilijk. Marc zijn benen werden ondersteund door een slurf en zijn rug en hoofd door Lisa. Zijn oren moesten onder water om zich af te sluiten van de buitenwereld. Toen ging Lisa hem langzaam op en neer bewegen. Oké, zag erg goed uit. Toen moesten alle stellen in het water. Dat was natuurlijk lachen. Er werden opmerkingen gemaakt als, da’s lang geleden dat ik haar vast gehouden heb, en laat me niet los hé. Toen er een boot voorbij voer dacht Marcel dat hij met een grasmaaier overreden werd. Het was dus erg lachen maar het lukte ook wel. Marc deed het best goed. Ik wilde alleen dat hij me nog meer liet drijven ipv ondersteunen en zei dat hij zijn hand weg moest doen. Ik lag lekker te ontspannen toen Lisa tegen Marc zei, je mag ze wel wat meer vasthouden hoor ! Toen kon ik niet meer ontspannen natuurlijk want de opmerkingen kwamen van alle kanten ! Het was wel erg leuk om hier aan mee te doen. Moet zeggen dat het op bepaalde momenten ook echt ontspannen was. Doordat je afgesloten bent van de buitenwereld denk je ook even nergens meer aan. En het water zorgt dat je het gevoel hebt dat je drijft. Heel mooi.

…

Op donderdag hadden we weer familie watch day. Voor de tweede keer mocht Babet mee op het dok en wij na de doksessie weer van dichtbij de therapie mee maken. We zagen nu dat Renske echt heel vrij was met Geegee. Ze draaide hem zelf om, om op zijn buik te klimmen. Klom op zijn rug, gaf hem kusjes en knuffels. Ze heeft zelfs een keer haar vinger in het blaasgat gestoken! Dat mag dus echt niet. Maike schrok hier ook erg van. Gelukkig is het bij één keer gebleven.

…

Vrijdag. Laatste therapiedag……. En ook voor Babet haar laatste dag bij de snokelclub. Maar voor Babet ook een toetje vandaag. Marc Renske en ik gingen smorgens nog even naar het strand. We hadden die avond ervoor de laptop van Bert en Annet mogen lenen en zouden hem terug brengen als hun terug kwamen van therapie. We zijn toen even langs het therapiecenter gelopen om te zeggen dat we eerst even naar hat strand gingen en daarna de laptop terug zouden brengen. Bert en Annet zaten net in gesprek met Maike, ook Danielle haar therapeute, en Ricarda. Toen wij vroegen of we ze even mochten storen zie Maaike meteen dat ze misschien wel iets leuks had voor Babet. Ricarda is namelijk een therapeut in opleiding en zwemt af en toe met broertjes en zusjes van therapiepatiëntjes om te oefenen. Noa en Esmee waren de week ervoor al gevraagd en Babet was best een beetje jaloers. Ze zegt dan verder niets maar zou het eigenlijk ook wel heel graag willen. Toen zei Maike, zou Babet het leuk vinden om vanmiddag om vier uur met Ricarda het water in te gaan. Mijn antwoord met een big smile: nee, denk ik niet ! Geweldig natuurlijk ! Babet zat op dat moment bij de snorkelclub dus konden we nog even niets zeggen. Later die ochtend vertelde we het grote nieuws, ze sprong een gat in de lucht !

…

Renske haar laatste therapiesessie. Ik weet niet of ze zulke dingen beseft. Ik zeg altijd, Renske ondergaat dingen en neemt het zoals het is. We hadden van te voren wel tegen haar gezegd dat het de laatste keer was en dat ze Geegee een dikke kus van ons moest geven. Ook Maike had het nog tegen haar gezegd. Ook bij de laatste sessie deed Renske weer heel goed haar best. Maike was erg tevreden. Het laatste gesprek met Maike was wel veelbelovend. Maike zegt wel heel eerlijk dat het een lang proces gaat worden voor Renske maar dat ze uiteindelijk echt wel zal gaan praten. Voor Renske moet taal iets vanzelf sprekends worden. Nu moet ze nog bij elk geluid na denken hoe het uit haar mond moet komen. Door heel, heel, heel veel te oefenen moet het vanzelfsprekend worden. Wel hebben wij in deze 10 dagen heel veel tips gekregen en word je ook weer even wakker geschut. Het feit dat Renske Babet is gaan zeggen heeft puur te maken met Babet. Voorheen riep Renske, bee, en Babet keek om of kwam. Toen Maike tegen ons zei dat Babet geen bee heette maar Babet ging er bij ons een belletje rinkelen. We hebben Babet hierop gewezen en gevraagd niet meer te reageren op bee. Dat heeft Babet heel goed op gepakt en na een paar dagen stond Renske bij de deur en was Babet beneden in het zwembad. Ze riep steeds bee, bee. Toen zeiden Marc en ik, zo heet ze niet. En ja hoor, daar kwam het BA-BE-T. Dat was Babet haar wens. En zo zijn er zoveel voorbeelden. We stelde Renske ook bijna geen open vragen maar altijd vragen waar ze ja of nee op kon antwoorden. We weten nu dat we dat niet moeten doen. Natuurlijk weet je dat in je achterhoofd ook wel maar wil je het haar en ons zelf zo gemakkelijk mogelijk maken. Wel is ons opgevallen dat Renske heel veel aan het na praten is. Veel meer praat dan thuis. En ook een stukje fijne motoriek viel ons op. Als Renske zat te kleuren zat ze vaak in de rondte te kijken en dan wat over het papier te krassen. Een van de laatste dagen vroeg ik of ze voor Marlien en Maike een tekening wilde maken. Dat wilde ze wel. Ik gaf haar een kleurplaat en ze zat heel geconcentreerd een vakje in te kleuren. Heeft ze nog nooit gedaan. Allemaal kleine positieve dingen waar we thuis zeker mee aan de slag gaan. Binnen twee weken krijgen we van Maike een verslag en kunnen we aan de slag. Toen kwam het afscheid. De taak van Maike en Marlien zat er op. Nog even wat foto’s samen met Esther de dolfijntrainster. En heel veel dikke kussen en knuffels. Dat was het dan……. Bedankt lieve Maike en Marlien !

…

Toen het toetje van Babet nog. Renske had om vier uur nog even een afspraak met Katja voor het onderzoek waar ik in het begin over schreef. Babet mocht om vier uur het water in met Ricarda dus sprak ik af met Katja dat ze Renske terug zou brengen naar de therapiecenter zodat wij bij Babet konden kijken. Babet was best wel een beetje zenuwachtig. Nog snel even naar het toilet voordat ze opgehaald zou worden en haar snoetje spreek dan boekdelen. Iets over vier kwam Ricarda haar halen. Ricarda vertelde dat Babet met twee dolfijnen mocht zwemmen. Li-na en Chabelita. Twee jonge dolfijnen die een stuk actiever zijn dan Geegee. Babet moest zich voordoen als therapiekind. Dus net of ze niet kon zwemmen, dan leert Ricarda er het meeste van. Babet deed het hartstikke goed. Ze kan zeggen dat ze de enige van ons vieren is die met 2 dolfijnen tegelijk heeft gezwommen! Toen Babet weer op het dok zat wilde de trainster de dolfijnen nog even laten springen. Ook Papito, die in het zelfde stuk water zwemt, mocht mee doen. Maar dat ging niet helemaal goed. Ze werden helemaal gek en zwommen kei hard door het water. Ze kunnen echt hard zwemmen ! Babet zag ook dat Li-na van Papito een flinke duw kreeg. Dat was niet leuk om te zien. Papito had eerder die week al zijn neus beschadigd door waarschijnlijk heel hard tegen of langs een muur gezwommen te hebben. Het was wel jammer voor Babet dat het zo af liep. Maar het was natuurlijk wel geweldig verder. Toen Babet weer uit het water was hebben we weer afscheid genomen van de dolfijnen en de medewerkers die we nog tegen kwamen. Het zat er nu echt op…..

Savonds hebben we met Sjoerdtje, Marcel, de ouders van Marcel, Bert en Annet en natuurlijk alle kinderen nog een hapje gegeten bij Hemingway. Lekker gezellig geklets over de afgelopen dagen, de ervaringen en over het weer naar Nederland gaan. We hebben allemaal hyves dus er zal nog wel contact komen. Het was een hele leuke afsluitende avond zo met zijn alle.

…

Zaterdag 24 april. Om 5 over twaalf smiddags zouden we opgehaald worden om naar het vliegveld gebracht te worden. We hadden gisteren al afscheid genomen van Sjoerdtje, Marcel, Lotte, Senna en de ouders van Marcel en vanmorgen van Bert, Annet, Esmee, Danielle en Noa. Annet en Esmee viel het even zwaar. Wat zijn het toch schatten van mensen! Natuurlijk kwam de bus niet om 5 over twaalf maar om half één ! Het inchecken ging allemaal voorspoedig. Nog even een hapje gegeten op het vliegveld en toen mochten we het vliegtuig al in. Ook dat ging allemaal goed. We zouden om 5 over drie de lucht in gaan. Dat werd tien minuten later maar de captain vertelde wel dat we een uur korter zouden vliegen opdat we windmee hadden. Soms wel een windvlak van 200 kilometerper uur ! Zowel heen als terug hadden we goede plaatsen. Naast ons geen mensen dus de kinderen konden lekker de benen strekken. Renske viel na een half uur in slaap en heeft twee en half uur geslapen. Babet viel halverwege in slaap en heeft vier uur geslapen. Toen we gingen landen zei ze, deze vlucht was veel korter dan heen ! Tja, dat snap ik als je vier uur geslapen hebt ! Met 6 uur tijd verschil landen we rond kwart over vijf op Schiphol. Marc en ik hebben niet geslapen dus een nacht over geslagen. Met de koffers ging het ook allemaal voorspoedig en toen we door alle controles heen waren stuurden we de kinderen vooruit om door de deur te gaan. Daar stonden oma en Guus al te wachten ! We zijn wee thuis !

…

We hebben echt een geweldige tijd gehad in Curaçao. Ondanks het drukke programma ook genoten van het weer, het strand, het land en de mensen. We hebben heel veel foto’s gemaakt, 750 geloof ik, en drie en half uur film. Ik heb zo’n driehonderd foto’s op mijn album gezet. Als je op onderstaande link klikt, kan je ze bekijken. De film moet ik nog monteren. Wel hebben we al van het CDTC een film van ongeveer 9 minuten mee gekregen en een cd met ongeveer 100 foto’s. Ook kregen we een map met een stuk of tien foto’s al afgedrukt. Een hele mooie herinnering ! Of de therapie daadwerkelijk ook geholpen heeft kunnen we pas na een maand of drie zeggen. Wij zeggen nu al van wel. Puur omdat Renske veel meer bezig is met praten. Maar over de resultaten houden wij jullie natuurlijk op de hoogte !

…

Mijn album: http://www.mijnalbum.nl/Album=PI7XN6GP

Goedemorgen allemaal,

We zijn vanmorgen weer aangekomen in Nederland. We hebben een hele goede reis gehad. We hadden wind mee en hebben maar 8 uur gevlogen. Wel een nacht gemist door het tijd verschil. Babet en Renske hebben in het vliegtuig wel wat geslapen en vanmorgen thuis twee uurtjes. Maar we willen proberen zo snel mogelijk het ritme hier weer op te pakken.

We hebben heel veel foto’s en filmmatriaal dus ik ga jullie snel wat laten zien….. alleen vandaag niet hoor. Vandaag ruimen we op en doen we rustig aan. Morgen weer gewoon werken en school.

Even een berichtje voor de familie van Kommen uit Surhuisterveen ( die nog heerlijk een weekje in Curacao verblijven ! ). We kunnen jullie niet vinden op hyves dus stuur ons even een mailtje. Mag via deze web-log of anders naar: marcenellen@casema.nl

Tot snel. Ellen

Het is op de valreep maar ik wil toch nog even wat foto’s plaatsen. Mocht de laptop van de bovenbuurtjes nog een keer lenen. Zij hebben nu met hun dochtertje Danielle therapie. Een heel lief meisje, een heel lief gezinnetje. Ze hebben nog twee dochtertjes, Esmee van 12 en Noa van 4. Babet haar vriendinnen hier ! Maar ook Lotte, het zusje van Senna, is een lief vriendinnetje. Senna volgt ook dolfijnentherapie. Ze zitten in een ander hotel maar Babet is gisteren heel de middag bij Lotte geweest. Toen wij Babet op gingen halen werden we uitgenodigd om een borrel te drinken. Ook dat was heel gezellig en werd best laat…..

Marlien, Renske en Maike.

Renske in actie met Gee gee

Een handje van Gee gee

Babet krijgt ook een handje van Gee gee.

Een kusje voor mama.

Een rondje zwemmen met Gee gee.

Een kusje voor Papa.

Van links naar rechts, Danielle, Babet en Renske, Esmee en Noa, en Lotte en Senna.

Renske krijgt alleen maar kusjes en knuffels van Gee gee. Gee gee is erg lief maar zeker ook bezorgd over Renske.

Vanmiddag heeft Renske haar laatste therapiesessie. Ze zal het gaan missen. En wij zullen ook alle lieve mensen hier gaan missen. We hebben er zoveel aan gehad. Iedereen is hier zo lief en zorgzaam. Op het therapiecentrum maar ook in ons hotel of de mensen op straat. Allemaal zeggen ze gedag of lachen even naar je. Voor de kinderen zijn ze hier helemaal lief. Een aai over hun bol, een handje. We gaan het echt missen ! Zoals het er nu uitziet vliegen we morgen op de aangewezen tijd weer terug naar Nederland. Hopelijk hebben we niet te veel vertraging. De vlucht is al lang genoeg.

We krijgen vanmiddag een DVD van Renske haar sessies, een CD-rom met heel veel foto’s die hier gemaakt zijn op het therapie centrum en ook nog foto’s afgedrukt. En ook een uitgebreid verslag zodat we in Nederland verder aan de slag kunnen. We hebben zelf ook heel veel gefilmd en veel foto’s gemaakt dus we hebben genoeg matriaal om jullie te laten zien.

Bedankt dat jullie de berichtjes op de site gevolgd hebben. Het waren er jammer genoeg niet zo heel veel maar ik hoop dat jullie een beetje een inpressie hebben gekregen van wat wij hier hebben mee gemaakt. Een volledig verslag over het doel van deze reis schrijf ik thuis weer op deze site.

Tot snel. Marc Ellen Babet en Renske.

Hallo allemaal,

Weer even een berichtje uit het warme Curacao. Het schijnt hier niet echt weer voor Curacao te zijn. Het is wel warm maar het waait niet zo hard en de zon schijnt niet heel de dag. Voor ons niet zo heel erg want wij zitten natuurlijk nog al eens een keer te wachten. Natuurlijk gaan we ook lekker naar het strand en smiddags na de therapie naar het zwembad(je) bij het hotel. We hebben ook echt wel een vakantie idee.

Van het weekend hebben we een auto gehuurd. Zaterdag hadden we nog familieswim dus zijn we alleen naar Punda geweest. Zondag hebben we een heel stuk van het eiland gezien.  We zijn naar de westkust gereden en hebben daar het ruwe gedeelte van het eiland gezien. Op de terugweg hebben we wat baaitjes aangedaan. Curacao is niet alleen maar mooi hebben we wel ontdekt. Curacao heeft ook heel veel rommel, vooral langs de weg. Heel jammer.

Wat de therapie betreft. Het gaat heel erg goed met Renske. Ze doet echt ontzettend haar best. Maike haar therapeute is erg te spreken over Renke. Ze heeft hier al meer laten zien dan dat we ooit van haar gehoord hebben. Ze nemen verschillende sessies op zodat wij er thuis nog eens goed naar kunnen kijken en er verder mee kunnen. Maike, en ook vele andere zijn ontzettend onder de indruk van de zwemkwaliteiten van Renske. Gee gee vind het allemaal maar spannend dat zo’n klein meisje alleen rond haar heen zwemt en is erg op haar hoede. Ze houd Renske nauwlettend in de gaten.

In Nederland waren we wat logopedie betreft zeker op de goede weg. Annemiek was terug gegaan naar klanken en met deze klanken woorden te vormen. Bijvoorbeeld, de letter / klank A. We kregen dan een a 4 tje mee met allemaal woorden waar een aa in voor komt. Bijvoorbeeld, kaars, laars etc. Dat vond Renske heel moeilijk. Hier doet ze het ! Maike krijgt het voor elkaar haar woorden te laten zeggen. We moeten dit zien als een goede start. We moeten er thuis verder mee aan de slag en kunnen dan na ongeveer drie maanden zeggen of ze vooruitgang heeft geboekt. Is dit zo, dan is de therapie aangeslagen.

Wat wij aan Renske merken is dat ze ons de hele dag na praat. Klanken, zinnen, woorden. Ze is de hele dag aan het naapen. Het is gewoon leuk om te horen. Zoals wij het nu zien zien wij het wel positief in !

Verder gaat het hier allemaal prima. We zitten alleen een beetje met het terug vliegen zaterdag…… kunnen we wel terug ? We hebben hier al heel veel gasten gesproken die hier vast zitten. De gasten die donderdag moesten vertrekken zijn inmiddels weg maar zijn naar Portugal gevlogen. Vanuit daar met de bus verder naar Nederland……. Maag goed, we hebben nog een paar dagen en houden het nieuws in de gaten.

Vanavond mocht ik de lartop van de bovenbuurman lenen. Daar ben ik heel blij mee want het internet in het hotel waar ik voorheen een bericht plaatste was niet echt alles !

Ik ga weer proberen foto’s te plaatsen, hoop dat het deze keer wel lukt…….. Groetjes !

Renske vertrouwd met Gee gee.

Helaas maar 2 fotos. Het duurd per foto heel erg lang. Ik had beloofd de laptop na een uurtje terug te brengen dus dat ga ik nu doen. Volgende poging hoop ik dat het weer wel gewoon lukt want waar het nu aan ligt…… Ik weet het niet.

Babet helpt op de dok tijdens familie watch.

Hallo allemaal,

Weer een berichtje uit Curacao. Het gaat hier hasrtstikke goed. Zo meteen natuurlijk even over Renske, nu even over Marc, Babet en mij zelf.

Gisteren hadden we familie watch. Dat wil zeggen dat toen Renske naar beneden naar de dok ging Babet met haar mee mocht. Babet mocht heel de sessie op de dok aanwezig zijn. Ze mocht helpen dingen aan te geven en natuurlijk ook Gee gee aaien. Vorige keer had ik Gee gee verkeerd geschreven dus bij deze Gee gee. Ook mocht ze even op een andere dok bij dolfijn Matheus. Deze dolfijn is wat actiever dan Gee gee. Babet mocht van Thom, de trainer, allerlei dingen doen met Matheus. Natuurlijk helemaal geweldig ! Nadat Renske therapie op de dok had gehad en weer in het water ging mochten Marc en ik ook naar de dok komen om de therpie in het water van dichtbij te zien. Echt geweldig !!!! Renske vind het geweldig !

Vandaag was het nog leuker voor ons. Het was vanmiddag familie swim. Marc, Babet en ik mochten ook een keer met Gee gee zwemmen. Renske mocht deze keer niet in het water. Gee gee is een oma dolfijn dus heel rustig. We mochten ook niet zo heel gek met haar doen. Maar rondjes zwemmen en haar aaien vind ze heerlijk. Ook een dikke kus hebben we haar gegeven. Een dolfijn voelt heerlijk zacht aan. Het was voor ons echt geweldig ! Babet deed het super. Die mocht wel een rondje aan Gee gee haar vin hangen.

Wat Renske betreft. Renske doet het hier heel erg goed. Ze zijn er hier achter gekomen dat Renske vooral moeite heeft met de besturing van haar hersenen om woorden te vinden. Hersenen krijgen heel veel impulsen binnen. Als Renske een woord wil vormen is ze zo afgeleid dat ze alweer vergeten is hoe het moet. Hier zijn ze bezig om voor één woord of één klank heel veel impulsen te geven. Bijvoorbeeld de letter R… Ze laten Renske een plaatje zien met twee grommende honden. Rrrrrrr Ze laten Renske in de spiegel kijken om haar te laten zien wat je met je mond moet doen om de letter R te maken. Dan tikken ze in dit geval met twee vingers op haar keel om de trilling van het geluid R te voelen. Dit zijn al drie impulsen voor één letter. Ze moet zich dan wel op de letter R concentreren. En ik moet zeggen, dat gaat kei goed. Gee gee is vooral voor Renske een beloning. De oefeningen worden eerst binnen uitgevoerd en later aan het water. Als Renske Gee gee dingen wil laten doen moet ze het vragen aan Maike, Malien of de dolfijnentrainer die er op dat moment is. Doet ze het niet, dan gaat het niet door. Ik heb het nu even heel erg kort verteld maar zo gaat het ongeveer in zijn werking.

Maike en Marlien zijn erg tevreden over Renske. Ze werkt heel erg hard en doet goed mee. We gaan maandag al met de laatste therapie week beginnen. Wat hier uiteindelijk al wel gelukt is……. Renske heeft Babet gezegd !!!!!!! Babet is helemaal blij.

Babet doet de groeten aan Sophie en mist haar wel een beetje !

Ik heb natuurlijk hele leuke foto’s maar die pakt hij even niet. Hopelijk de volgende keer wel.

Groetjes !

Hallo allemaal,

Zaterdag een hele goede reis gehad. Na 9 uur vliegen aan gekomen in Cuacao. De reis ging erg goed. De kinderen hebben het goed gedaan. Maar 1 beker appelsap omgevallen!!!!! Het hotel is simpel maar wel heel netjes en we zitten vlakbij het therapie centre. Zondag zijn we naar het strand geweest, allemaal een beetje verbrand maar ook verkleurd.

Maandag is Renske gestart met de therapie. De therapie duurt twee uur per dag. Een half uur binnen, dan een uur buiten, dan douchen en weer even naar binnen. Renske was na tien minuten met dolfijn Gigi al gewend. Ze liet haar van alles doen en heeft haar zelfs de eerste keer een kus gegeven. Ze vind het geweldig !!!! Zo zal het tien dagen gaan. Babet doet smorgens mee aan het broertje zusje programma.

Verder alles goed hier. Wel een druk programma met allerlei workshops en meetings. Maar we hebben ook nog tijd op te genieten. Zelf hebben wij geen internet in ons hotel dus moesten we even zoeken. Maar nu we het gevonden hebben gaan we natuurlijk jullie nog een keer een bericht sturen.

Heel veel groetjes.

Renske vertrouwd met Gigi en haar therapeut Maike

Buiten werken op de dok met Maike en Marlien.

Dit zien wij hier nu dagelijks en Renske van heel dichtbij.

Gisteren, donderdag 25 maart, kreeg Tamara een mailtje van Cach4mobile. Tamara heeft het eerst zelf tien keer gelezen en daarna een mailtje terug gestuurd of ze niet een typefout gemaakt hadden. Toen ze weer een mailtje terug kreeg begon ze het eindelijk een beetje te geloven. Natuurlijk wilde ze ons meteen het nieuws komen vertellen maar wij reden net de straat uit……. Na een half uurtje reden wij de straat weer in en zagen we Tamara bij haar in de tuin staan. Ze kwam meteen naar ons toe en met tranen in haar ogen vertelde ze ons de opbrengst van de actie:

……..

€ 1650.00 !!!!!

……..

Natuurlijk dacht ik ook dat ze een grapje maakte en kon het niet geloven. Ik keek nog een keer naar Marc, nog een keer naar Tamara. Ja, het was echt waar. Cach4mobile geeft ons € 1650.00 voor de mobieltjes ! Dat hadden wij dus echt niet verwacht. Geweldig !

……..

Thuis heb ik meteen een mailtje gestuurd naar degene die ons hiermee geholpen hebben en natuurlijk naar de kidsfoundation.

……..

A.s woensdag komen twee bestuursleden van de kidsfoundation de actie afronden. We gaan de champagne wel open trekken hoor. De acties zijn zo super goed verlopen. We weten zeker dat we het geld bij elkaar hebben.

……..

Even een heel ander bericht.

Afgelopen week opende ik mijn mailbox en las een mailtje van een van de ouders van de oudergroep voor downtjes. Wij komen als ouders één keer in de zoveel tijd bij elkaar. De ene keer behandelen we een thema, de andere keer gewoon gezellig kletsen.

Iwan en Tamara zijn de trotse ouders van Danielle, downsyndroom, en Quinten. Danielle is ongeveer een jaar jonger dan Renske. Begin dit jaar kregen de ouders van Danielle te horen dat bij Danielle de ziekte leukemie is geconstateerd. Danielle is meteen in de medische molen terecht gekomen. Heeft in de afgelopen drie maanden vele keren in het ziekenhuis gelegen en is echt heel ziek geweest. Iwan en Tamara houden een web-log bij. Tja, als je dit weer leest krijg je tranen in je ogen. Danielle, nog zo klein maar zo’n dapper meisje. Lees het zelf maar: www.daniellevanabeelen.web-log.nl

……..

Langs deze weg willen wij Danielle, Iwan, Tamara en Quinten heel erg veel sterkte wensen en hopelijk mag ze weer snel naar huis zodat jullie weer met zijn viertjes kunnen zijn.

……..

Gisterenavond ( 12 maart 2010 ) verzamelde de mobiele brigade bij ons om alle ingezamelde mobieltjes te gaan sorteren en noteren. Het was een gezellige boel. En het waren ook een boel telefoontjes, namelijk 602 ! Eerst moesten we ze testen of ze het nog deden. Gelukkig waren er ook veel ingeleverd met een briefje wel of niet werkend erop. Dat scheelde wel. Toen alles gesorteerd was moest er genoteerd worden. Er zijn heel wat nagels gebroken….. De typenummers staan namelijk aan de binnenkant onder de batterij ! Sommige waren echt niet open te krijgen ! Maar goed onder het genot van een drankje en een chipje waren we toch rond elf uur klaar.

We hebben alles bij Tamara aan de overkant gezet. Vier dozen vol! Zij heeft savonds nog de lijsten gemaild naar Cash4mobile. Nu wachten op reactie. De dozen worden door Cach4mobile opgehaald en zij doneren ook nog 5% van het totaal bedrag.

…..

Tamara, Peggy, Jeannette, Bertha, bedankt dat jullie wat uurtjes vrij wilde maken. Bedankt voor jullie hulp !

…..

Claudia ( Antonius abt ), Relinde, Kantine voetbalveld, Zonzeelschool, Tamara ( Sovak ), Bouwmaat Breda, Thijs ( Zeggewijzer ) bedankt dat er bij jullie een verzameldoos mocht staan !

…..

Vorige week liep ook de lege flessenactie af. Heel de week heeft er een container op de Zonzeelschool gestaan. De week daar voor stond er een stukje in de info. Meteen op maandagochtend zag ik al kinderen met lege flessen lopen. Enthousiast gooide ze de flessen in de container. Inmiddels hadden wij zelf thuis ook een hele verzameling, oa gebracht door Opa Peter en Oma Jet, dus onze eigen kinderen konden elke dag wel flessen gooien. Aan het einde van de week zat hij vol ! Op maandagochtend heb ik hem opgehaald en naar de Super de Boer gereden. Ik sprak met de bedrijfsleider af dat ik woensdag langs zou komen om het statiegeld op te halen. De zuil naast de flessen inname zou tot woensdag blijven staan. Op woensdag ben ik met Renske naar de Super de Boer gegaan. De bedrijfsleider zei dat de actie echt een succes was en overhandigde mij een envelop met € 246.95 ! Whauwie !!!! Dat had ik echt niet verwacht. Een fles is toch maar een kwartje waard zul je denken. De container op school zat vol en zal zo’n 50 á 60 euro opgebracht hebben. De rest van het bedrag is dus gedoneerd door alle mensen die hun bonnetje in de zuil bij de flesseninname hebben gegooid ! Dat kan alleen in Traaie ! Geweldig !!!!!

…..

Inmiddels lopen de donaties erg goed. Ik durf eigenlijk wel te zeggen dat als we alles bij elkaar op tellen dat we er dan zo ongeveer wel zijn. Dat is echt geweldig want het begint ook al op te schieten. Nog even het bedrag van de mobieltjes afwachten en dan zullen we de balans eens op gaan maken.

…..

Onderstaand een nieuwe lijst van alle lieve mensen en bedrijven die ons gesteund hebben:

…..

Ik blijf het zeggen maar ik meen het ook zo: BEDANKT !

Meneer Han helpt Renske met de flessen.

Allemaal mobieltjes !

Keihard aan het werk….

Chef mobiel !

…..

O ja, alles gaat natuurlijk ook gewoon door. Op vrijdag 26 februari is Renske haar eerste tandje eruit gegaan ! Hij stond al even los. Ik kwam thuis van mijn werk en zag dat hij ongeveer dwars in haar mondje stond. Toen heb ik hem eruit getrokken ! Staat echt lief !!!!!

Zaterdags met carnaval kreeg Marc een telefoontje van Jasper van Wezel. Jasper is de eigenaar van van Wezel security. En wie wel eens in Terheijden uit gaat of carnaval viert, weet dat de mannen en vrouwen die aan de deur staan en in de zaal rond lopen bij van Wezel security werken. Gewoon al jaren een vertrouwd beeld. Jasper vroeg aan Marc of hij een foto van Renske mocht gebruiken. Toen Marc vroeg waarom, zei Jasper dat we dat nog wel zouden zien…… Marc stemde toe en sloot het gesprek een beetje verbaasd af.

…..

Die zaterdagavond zijn Marc en ik carnaval gaan vieren. Marc bij de Gouden Leeuw en ik bij Ons Thuis. Toen ik bij de ingang mijn jas naar de garderobe bracht zag ik op tafel een emmer staan, met Renske haar foto ! Jasper en zijn team hadden een spontane actie bedacht. Ze hadden een emmer in de Gouden Leeuw en bij Ons Thuis gezet. Daar een foto van Renske en tekst over de dolfijnentherapie op geplakt. En daarvan was het de bedoeling dat als mensen hun jas ophaalde, ze nog wat in de emmer konden gooien. Normaal gesproken krijgen de portiers wat in hun handen gedrukt van een tevreden bezoeker, dan ging nu naar Renske. Geweldig !

…..

Jasper stond bij de ingang, samen met een collega. Natuurlijk heb ik hem meteen gezegd dat ik het een geweldig idee vond en er hartstikke blij mee was. Het leuke was dat Jasper vertelde dat het tussen de collega’s een beetje een strijd was welke emmer het meeste zou opbrengen, Ons Thuis of de Gouden leeuw.

…..

Om een uur of zes vanavond stonden Jasper en collega Björn voor de deur….. met de twee emmers ! Natuurlijk waren ze heel benieuwd wie de strijd gewonnen had. We hebben dus ter plekke de emmers open gemaakt. Jasper had bij Ons Thuis gestaan en Björn bij de Gouden leeuw…….. Tja, sorry Jasper maar bij Björn zat er toch echt meer in zijn emmer !

…..

Het totale bedrag kwam bijna op € 400.00 ! Haast niet te geloven. Het is ook weer een actie van mensen uit het dorp. Ik had weer een kippenvel moment. Natuurlijk gaan wij dit weer storten naar de kids foundation en ik kan zeggen, we zijn al een heel eind !

…..

Jasper, Björn en alle collega’s die tijdens het carnaval in Terheijden hebben gewerkt:

SUPER BEDANKT !         

www.vanwezelsecurity.nl

…..

Voor Terheijdense carnavallers, de wel bekende emmer !

Renske vind vooral de emmer leuk…….

Maar natuurlijk zijn wij veel blijer met de inhoud !